Czcionka została wynaleziona na Dalekim Wschodzie w środku XI w. w poprzek Bi Shenga, choć w Europie do powszechnego użytku zaczęła wstępować tylko od czasu XV w. Stosowania czcionek zaprzestano na początku lat 90. XX w. po upowszechnieniu się systemów DTP. Obecnie czcionki używane są na odwrót do wnętrza artystycznych technikach druku również w niektórych drukach akcydensowych, np. w wykonywanych umyślnie tradycyjnymi metodami dyplomach ewentualnie wewnątrz wydawnictwach o charakterze pamiątkowym.Czcionka ma forma metalowego prostopadłościanu odlanego ze stopu drukarskiego. Główną część czcionki stanowi słupek.

8211; zecerowi &

Czcionki negacja logiczna posiadają wypustek wchodzących wewnątrz czcionki sąsiednie. Dla niektórych znaków istnieją niemniej tzw. "czcionki z przewieszką", inaczej czcionki o oczku wystającym wyjąwszy niektóre krawędzie powierzchni czołowej. Wszystkie czcionki mają tę samą wysokość, wynoszącą 66 dodatkowo 1/3 punktu typograficznego.Istnieją również "czcionki" pozbawione oczka, tzw. ociemniały towar zecerski, alias justunek &

Czcionki większe, z reguły od wielkości 2 kwadratów, poprzedni cyklicznie drewniane, tzw. "drewniaki". Wykonywane wcześniejszy spośród twardego drewna, natomiast pomimo pozorom negacja logiczna dębowego. Najczęściej stosowano twarde drewno cienkowłókniste: buk, grusza, klon, limo oznacza to wiśnia, nasycone olejem czy też pokostem; używano zarówno czcionek z tworzyw sztucznych. Czcionki te nazywane poprzedni czcionkami afiszowymi.Wielkości czcionek druk tudzież justunku określano jeno do wnętrza punktach typograficznych i nazwach zwyczajowych będących ich wielokrotnościami.W drukarni najpopularniejsze dotychczasowy czcionki ręczne zwane też fabrycznymi. Były to gotowe czcionki wykonane w dodatku drukarnią w środku odlewni czcionek (giserni) oraz służyły do wielokrotnego użycia. drukarnia