Historia formatu midi początek ma w latach 60-tych ubiegłego stulecia. Wtedy to pojawiły się pierwsze organy nazwane syntezatorami, w których dźwięk tworzony był elektronicznie. Początkowo były to instrumenty monofoniczne, to znaczy w danej chwili mógł brzmieć tylko jeden ton. Chcąc zapewnić swojej muzyce wielokanałowość, muzyk używał jednocześnie kilku instrumentów.
W momencie rozwoju podzespołów elektronicznych, monofoniczne syntezatory wyparte zostały przez instrumenty polifoniczne, wyposażone w programowalne układy scalone i procesor zapisujący kolejne sekwencje muzyczne. Trzeba zwrócić uwagę, że nie była to rejestracja analogowego dźwięku, lecz zapis parametrów pojedynczych dźwięków w każdej sekwencji (wysokość dźwięku, okres trwania). Z czasem liczba parametrów rejestrowanych w pamięci rosła, co w połączeniu z polifonią pozwala obecnie na zapis w formacie midi nawet nagrań symfonicznych.
Na dzień dzisiejszy muzyka zapisana w formacie midi zdolna jest osiągnąć jakość nie odbiegającą od jakości muzyki granej na instrumentach tradycyjnych.
Pliki w formacie midi karaoke charakteryzują się małą objętością. Pozwala to na wiele możliwości ich wykorzystania - od komputerowych gier, przez karaoke i jednoosobowe zespoły muzyczne, aż po bardzo popularne dzwonki polifoniczne w telefonach mobilnych.